What’s New

What If? Winners

Upcoming Appearances

Newsletter

Mailing List
Anousheh’s Space Blog

Мой Блог на Русском

Deutsche Tagebuch

Anousheh thoughts


What If

Home About Anousheh Experience Why Expore Space Partners Contacts

Anousheh thoughts

 


پيامي بر عليه خشونت

من اعتراف مي كنم سالهاي درازي در ايران نبوده ام. در واقع سالهايي را كه خارج از ايران سپري كرده ام،‌بيش از زماني است كه در ايران بوده ام. اما هنوز حلقه اتصال غير قابل بياني ميان من و سرزمين زعفران و گلاب ،‌سرزمين تضاد و زيبايي و اين سرزمين عشق  و عشاق،‌وجود دارد. اگر ازمن بپرسيد چرا؟‌- نخواهم توانست به پرسشتان پاسخي دهم اما اين ارتباط عميقي كه درونم احساس مي كنم هميشه در اعماق وجودم،‌قرار داشته است. به همين دليل هفته گذشته هفته اي تلخ و غم بار و پر از دل شكستگي براي من بود. قلب من در هم شكست ،‌زماني كه مي ديدم ايرانياني كه عاشق آنها هستم مورد ضرب و جرح قرار مي گيرند و كشته مي شوند.
بايد بگويم كه به اندازه كافي در باره سياستهاي هيچ يك از نامزدهاي انتخابات نمي دانم و تحت تاثير هيچ يك از آنها نيستم و آنچه مي نويسم تحت تاثير باورهاي سياسي من نيست. ديدن ايرانيان شجاع و به ويژه زنان شجاعي كه در برابر خطر فرياد سر مي دهند و حقوق اوليه انساني خود را طلب مي كنند و به دنبال آزادي و مردم سالاري هستند،‌ مرا وادار به نوشتن اين متن كرد.
من آن هنگام كه شجاعت و شفقت معترضين رادر ويديو هايي كه آنلاين در جهان پخش شده است مي بينم سرشار از غرور و تواضع مي شوم. من در سالهاي انقلاب 1357 در ايران زندگي كردم و ديدن اين صحنه ها،‌خاطرات آن دوران را به من باز مي گرداند. خاطراتي كه همه آنها خاطرات شيريني نيست. خشونت و غضب را به ياد مي آورم و اين همان چيزي است كه اين روزها شاهد آن هستم. من نمي توانم تمام مشكلاتي كه مردم ايران در زندگي روزانه خود با آن مواجه هستند را درك كنم اما مي توانم تصور كنم كه اين مشكلات آنها را به فراسوي مرزهاي تحمل برده است و به همين جهت است كه صداي ايشان را نمي توان ديگر ساكت ساخت.
بعضي وقت ها آرزو مي كنم اي كاش قدرتي داشتم تا به ريشه كني خشونت كمك مي كردم كه مي دانم آثار عميق و ناديدني را در روان انساني به جاي مي گذارد. اما متاسفانه انسان در جايگاهي كه اكنون در آن قرار دارد نمي تواند بدون پايداري به تغيير دست يابد به وي‍ژه آنگاه كه بحث قدرتدر ميان باشد. مي دانم كه تعداد بسياري قرباني خواهند شد و پدران و مادران بسياري به سوگ عزيزانشان خواهند نشست و اين همان چيزي است كه در برابرش احساس مي كنم توان كمكي ندارم و به طور فزاينده اي مرا غمگين مي كند. نتيجه اين اقدامات اگرچه بدون اجر،اما باقي خواهند ماند. آنچه امروز در ايران اتفاق مي افتد هرگز فراموش نخواهد شد و ايران ديگر چنان نخواهد ماند كه تا كنون بوده است.
پس اي ايرانيان شجاع ،‌تقاضا مي كنم قدرداني هاي فروتنانه من را در قبال همه از خود گذشتگي هايي كه نجام مي دهيد بپذيريد. به خاطر همه شجاعتتان و عشقي كه به سرزمين زيبايمان داريد. شما حافظان واقعي آزادي هستيد كه درفش كاويان ايرنيان نماد آن است و درودهاي من بر شما باد. دعاهاي خير من با همه شما است و آرزوي سلامت و نصرت شما را دارم.

 

برگشت